Bir zamanlar dağın birinde birkaç arkadaş Risale okuyorduk. Adamın biri geldi yanımıza ve sordu:

-Siz Fethullah Hocacı mısınız?.....

-Hayır dedim ben.....

Adam yine sordu:

-Said Nursici misiniz?.....

Yine hayır dedim.

-E necisiniz be kardeşim dedi o zaman.

-Biz Kur’an tefsiri olan Risale-i Nur talebesiyiz, diye yanıtladım soruyu.


X X X


Türkçede cı-ci ekleri meslek bildiren eklerdir. Said Nursi’yi veya Fethullah Gülen’i satmak, pazarlamak bana göre işler değil. Ben ikisini ve onlar gibi daha nicelerini de sever, sayar, dua eder, onlar gibi olmaya çalışırım. Bu arada istifade ettiğim oranda Said Nursi lehindeki öncelik hakkımı da saklı tutarım ve bunun da benim hakkım olduğunu düşünürüm.

Ancak ben şahısları da putlaştırmam. Onlardan önce ve her şeyden önce Kur’an tefsiri olan Risale-i Nur’a bağlı olmaya çalıştığımı da ortaya koyarım. Ve şayet çatışırlarsa her şeyden ve herkesten önce Risalenin hakikatlerini öncelerim.


X X X


Bununla beraber Said Nursiyi de Fethullah Gülen’i de görmemezlikten gelmem. Aslında nicedir düşüncemde olan böyle bir yazının yazılmasına vesile olan Gürcan Sevgican’a ve Salih Büyükyazıcı’ya teşekür ediyorum. Biz de sizi kendimiz gibi kabul ederek sonsuz muhabbetle seviyoruz Gürcan! Geçen haftaki yazıma gönderdiğin notta bir haklılık payı olduğunu düşünüyorum. Biz Fethullah Gülen cemaatine dahil olmayanların biraz O’nu görmeme gibi bir handikabımız olduğunu itiraf etmeliyim. Bu, belki de hakkında çok yazılar yazılmasından ve bu yazıların bazen ihlas sınırlarını zorlayan, aşırı övgüler içeren, başka amaçlar güden yazılardan kaynaklandığını söyleyebiliriz. Ancak bunun mazeret olduğunu sanmıyorum.


X X X


Bizim bu gruba biraz uzak durmamızın bir başka sebebi de aslında o grup mensuplarının bize uzak durmalarıdır. Buradaki arkadaşlarımız bir Toktamış Ateş’e gösterdikleri ilgiyi, iltifatı, irtibatı doğrusu mümin kardeşlerinden biraz esirgemektedirler. Onbeş yıldır oturduğum Gebze’de ilk defa geçenlerde bu arkadaşlarımızdan bir görüşme talebi geldi. Ve oradan gelen birkaç arkadaşımızla bir araya gelip konuştuk. Baktık ki imanımız bir, hedeflerimiz bir, okuduğumuz kitaplar bir. Aynı duygular ve arzularla yanıp tutuşuyoruz. Ayrılırken hepimiz de bu görüşmenin ne kadar da geciktiği kanaatını taşıyorduk. Ben inanıyorum ki Fethullah Gülen mensupları yabancılara gösterdikleri ilginin yarısını mümin kardeşlerine gösterseler, onları tenkit edenler de dahil, herkesin duasını alacak, muhabbetlerini ziyadeleştireceklerdir. Hususan farklı gruplardan olan Risale-i Nur talebelerinin kendilerine özel muhabbetleri olduklarını ve onları da kendileri gibi düşündüklerini biliyorum. Az bir irtibat ve teveccühün çok hayırlara vesile olacağına inanıyorum.


X X X


Geçenlerde bu işlerle pek ilgisi olmayan entelektüel bir arkadaşımız bir yerde güzel bir kıyaslama yaptı:

-Başka gruplar boş vakitlerinde hizmet ediyorlar, onların ise 24 saatleri hizmet.

Belki bu konu hanidir zihnimde olduğu için midir bilmem, bu bildik hakikat beni derinden etkiledi. Evet bizim boş zamanlarımızda yaptığımız işi onlar her an, 24 saat yapıyorlardı. Ve elbette ki bu samimi sa’ylarının neticesini de Müsebbibü’l esbap halk ediyordu. Doğrusu hizmet tarzlarında, metodlarında, sosyal ve siyasi alanlarda bir takım çekincelerim olabilir. Ancak bu, ortadaki planlı, programlı, sistematik, bilinçli, fedakarane olan iman hizmetini de görmemezlikten gelmemi gerektirmemeli.

Ben bu okulları Hz Peygamber’in (s.a.v) dünyanın her tarafına hakkı tebliğ için yayılan Suffe ashabının ahirzamandaki nümuneleri olarak görüyor ve heyecanlanıyorum. Osmanlı’nın kılıç zoruyla giremediği yerlere bugün eğitimle, ilimle, hakikatle girmemiz heyecan verici değil midir? Bu hizmetler için dünyanın diğer ucuna gözü açık (kapalı değil) giden kardeşlerimizi de tebrik ediyor, muvaffakiyetleri için dua ediyorum.


X X X


Yine yukarıdaki arkadaşımız anlatıyor:

-İstanbulda güzel bir semtte evi, arabası olan, çocukları buradaki özel okullarına giden önemli bir mevkideki bir elemanlarını Kuzey Irak’ta görevlendirmişler. Yaşamanın bile tehlikede olduğu bu yere gidip gitmeyeceğini sormuş arkadaşımız.

-Elbette demiş o kişi, hizmette bizim için tüm dünya aynıdır.

Bu inanç, bu azim, bu fedakarlık karşısında şaşırıp kaldım diyor entelektüel arkadaşımız. Ancak işin peşini de bırakmamış. Ailece görüştükleri elemanın bir de hanımına sordurmuş hanımı vasıtasıyla. Hani kadınlar biraza duygusal olur ve çabuk isyan ederler ya!

-Bizim hizmet için yer seçme gibi bir lüksümüz yok demiş elemanın hanımı. Nereye gönderilirsek oraya gider, hizmetimizi yaparız.

Pes, diyor arkadaşımız. Bu iş ancak bu kadar olur.

Bu kardeşlerimizin gayretleri, fedakarlıkları, çalışmaları karşısında gözlerimiz yaşarmadan edemiyor. Zaten Fethullah Gülen bize yüzyıllardır unuttuğumuz ağlamayı tekrar öğreten adam değil mi? Onun kurmak için gecesini gündüzüne kattığı Gözyaşı Medeniyeti için O’na yardım edelim, dua edelim, dua edelim, çok dua edelim…

Osmanlı’nın kılıç zoruyla giremediği yerlere bugün eğitimle, ilimle, hakikatle girmemiz heyecan verici değil midir?

bu söz çok güzel. Ayrıca gerçekten adını bile bilmediğimiz yerlere sadece Allah rızası için giden kişilerden Allah razı olsun.ülkemizin adını çok güzel bir şekilde duyuruyorlar.Allah razı olsun onlardan...

halka hizmet hakka hizmettir