Bir zâtın iyâli için istediği taamın bereketlenmesi

Nakl-i sahih-i kat`î ile, Şifâ-i Şerif ve Müslim gibi kütüb-ü sahiha beyan ederler ki:
Hazret-i Câbiru`l-Ensârî diyor: Bir zât, Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm dan iyâl i için taam istedi. Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm yarım yük arpa verdi. Çok zaman o adam iyâl iyle ve misafirleriyle o arpadan yediler. Bakıyorlar, bitmiyor. noksan iyet ini anlamak için ölçtüler. Sonra bereket dahi kalktı; noksan olmaya başladı. Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm a geldi, vak`a yı beyan etti. Ona cevaben ferman etti : لَوْ لَمْ تَكِلْهُ َلأَ كَلْتُمْ مِنْهُ وَلَقاَمَ بِكُمْ
Yani, “Eğer kile ile tecrübe etmeseydiniz, hayatınızca size yeterdi.”

(Müslim , Fedâil: 3, no. 2281; Beyhakî, Delâilü`n-Nübüvve: 6:114.)



On Dokuzuncu Mektup/Mu'cizât-ı Ahmediye/ bereket-i taam/ Bediüzzaman Said Nursî

Hz. Zeyd’den evvel bir uzvunun şehid edileceğini haber vermesi

Hem Zeyd ibni Sûhan hakkında ferman etmiş ki:
يَسْبِقُ عُضْوٌ مِنْهُ اِلَى الْجَنَّةِ Zeyd’den evvel bir uzv u şehid edileceğini haber vermiş. Bir zaman sonra, Nihavend harbinde bir eli kesilmiş. Demek, en evvel o el şehid olup mânen Cennete gitmiş.(Kadı Iyâz, eş-Şifâ, 1:343; Ali el-Kari, Şerhu’ş-Şifâ, 1:702; Hafâci, Şerhu’ş-Şifâ, 3:214; el-Heysemî, Mecme’u’z-Zevâid, 9:398; Askâlânî, el-Metâlibü’l-Âliye, 4:91, no. 4047.)



On Dokuzuncu Mektup / Mu'cizât-ı Ahmediye / Bediüzzaman Said Nursî