Camlar arkasında bekleyen çocuk, Üç mevsim güneşin seyrine dalar
Ve kışın güneşi özleyen çocuk, diliyle buğulu camları yalar...
Güneşe kavuşabilmek için çocuk,
Gündüzleri boş yere çırpınır durur...
Nihayet, nihayet geceliyin çocuk,
Koynunda güneşle beraber uyur...
Yikma zamanidir, bu masum,kimsesiz caresizligi..